W polskim kodeksie cywilnym istnieje pojÄ™cie “użytkowania wieczystego”. Jest to prawo wywodzÄ…ce siÄ™ jeszcze z Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i odnosi siÄ™ do nieruchomoÅ›ci gruntowych (wliczajÄ… siÄ™ w to także zabudowania znajdujÄ…ce siÄ™ na danym gruncie, tj. domy, mieszkania). Prawo rzeczowe podzielone jest na trzy rodzaje. Jednym z nich jest wÅ‚aÅ›nie użytkowanie wieczyste. Konkretnie polega ono na oddaniu w użytkowanie gruntu, którego wÅ‚aÅ›cicielem jest paÅ„stwo, osobie prawnej, bÄ…dź fizycznej na okres 40-99 lat. Osoba, obejmujÄ…ca nieruchomość w użytkowanie wieczyste, ma prawa podobne do wÅ‚aÅ›ciciela. Kednak faktycznym wÅ‚aÅ›cicielem pozostaje osoba oddajÄ…ca nieruchomość w użytkowanie, w dodatku może pobierać opÅ‚aty za jej użytkowanie.
Jeżeli po upływie okresu użytkowania, użytkownik wystąpi do właściciela z wnioskiem o przedłużenie prawa do wieczystego użytkowania, właściciel ma obowiązek przedłuż to prawo. Może odmówić jedynie w przypadku zaistnienia ważnego interesu społecznego (takie sformułowanie, które nie jest konkretnie zdefiniowanie, pozwala często na naciąganie prawa i odmowy użytkowania, w przypadkach, które na to nie zasługują), albo kiedy nieruchomość jest wykorzystywana w ewidentnie sprzeczny sposób, w stosunku do postanowień zapisanych w umowie.