18 września 1944 r. USA przeprowadziło pierwszy i ostatni zrzut zaopatrzenia dla Polaków walczących w Powstaniu Warszawskim. Akcja ta przeprowadzona została w ramach operacji “Frantic”, czyli projektu lotów wahadłowych między Wielką Brytanią i ZSRR.
W czasie powstania władze sowieckie nie zezwalały na lądowanie samolotów RAF-u i SAAF-u, które starały się utworzyć most powietrzny między Włochami a Warszawą. Tak samo nie zezwalały na wykorzystanie misji “Frantic” do pomocy Polakom (operacja “Frantic” była wspólnym przedsięwzięciem trzech wielkich mocarstw, więc wymagana była zgoda ZSRR).
18 września nad Warszawę nadleciało 110 “latających fortec”, mających zrzucić powstańcom około 1200 pojemników z zaopatrzeniem. Do rąk walczących Warszawiaków trafiło jednak tylko 228 pojemników. 80% zrzutów trafiło w ręce Niemców. Jeden z żołnierzy armii niemieckiej tak podsumował całą operację Amerykanów w swoim dzienniku:
“W innych jest niemiecka amunicja. Ależ oni są przyzwoici. Amerykanie przywożą broń i amunicję, którą w pośpiechu zostawiliśmy na Zachodzie, i samolotami dostarczają nam je tu, do Warszawy!” (H. Stechbarth, cyt. za: Norman Davies, Powstanie ‘44)
Wydarzenia historyczne okresu Powstania Warszawskiego, były w przeważającej mierze świadectwem ludzkiej odwagi. Jednak w niektórych przypadkach były nieumiejętnie przeprowadzymi operacjami. Daty takie jak 18 września 1944 r. historia zapamięta jako, mimo dobrych intencji, tragiczne dni Powstania Warszawskiego.